Gierłoż jest miejscowością leżącą 8 km na wschód od Kętrzyna. W latach 1941-1944 była tu kwatera główna Adolfa Hitlera. Została ona zbudowana jako centrum dowodzenia wojskami podbijającymi teren ZSRR. Na terenie kwatery Wilczy Szaniec 20 lipca 1944 roku dokonano nieudanego zamachu na Hitlera, o czym mówiły cała Warmia i Mazury. Bunkry Hitlera w Gierłoży były jedną z jego ośmiukwater na terenie Europy. Tutaj działała najdłużej (1940-1944). Składała się z żelbetowych bunkrów, lżejszych budynków z cegły oraz betonu i z drewnianych baraków. Na jej terenie umieszczono 80 obiektów o konstrukcji trwałej oraz blisko 100 baraków drewnianych. Miała powierzchnię 250 ha i otoczona była zasiekami, a następnie polem minowym. Na stałe kwatera Wilczy Szaniec mieściła 2100-2200 osób. W razie potrzeby załoga korzystała ze szpitala w Karolewie. Nie tylko Gierłoż zawiera Bunkry Hitlera, bowiem w promieniu 70 km od Wilczego Szańca rozlokowane były kwatery pomocnicze. Po opuszczeniu kwatery przez Hitlera Wilczy Szaniec stał się miejscem urzędowania sztabu 4 Armii gen. Friedricha Hossbacha, który w styczniu 1945 r. wydał rozkaz wycofania wojsk niemieckich z terenu Mazur.

Sorkwity są wsią mazurską położoną w powiecie mrągowskim, między jeziorami Gielądzkim i Lampackim. Bogata historia wsi sięga XIV wieku, a sama parafia katolicka istniała tu od XV wieku jako posiadłość należąca do archiprezbiteriatu biskupieckiego. Od 1525 roku kościół przeszedł w posiadanie ewangelików. Na mapie Sorkwit umieszczony jest Kościół Ewangelicko – Augsburski, który był wzmiankowany już w 1470 roku. Posiada on późnorenesansowy ołtarz główny oraz ambonę barokową, którą wykonał Izaak Riga z Królewca. Cennym zabytkiem architektury świeckiej jest pałac wraz z zespołem parkowym. Został on zbudowany w miejscu, gdzie pierwotnie znajdowała się pruska strażnica. Pochodzi on z XIX wieku i jest zbudowany w stylu neogotyckim. Służył za siedzibę rodu szlacheckiego von Mirbach, a następnie rodu von Paleske. Nawiązuje on swoim wyglądem do gotyckich zamków znajdujących się na terenie Prus Wschodnich. Zespół pałacowy z Sorkwit jest zabytkiem o szczególnych walorach, wpisanym do Krajowego Ośrodka Badań i Dokumentacji Zabytków. W Sorkwitach mamy bogatą bazę noclegową – obok hotelu można skorzystać z agroturystyki i tanich noclegów a także bogatej bazy domków drewnianych.

Święta Lipka to mała miejscowość mazurska położona na terenie powiatu kętrzyńskiego. Na jej terenie znajduje się jedno z popularniejszych w Polsce sanktuariów maryjnych. Święta lipka msze przyciągają rzesze pątników. Kult Matki Boskiej z Lipek datuje się na XV wiek. Początkowo istniejąca tu kaplica była obsługiwana przez księży krzyżackich. Święta lipka sanktuarium zawdzięcza swą nazwę figurce Matki Boskiej wyrzeźbionej w drewnie lipowym. W 1524 r. w czasie reformacji kaplica w Świętej Lipce uległa zniszczeniu. Dla odstraszenia pielgrzymów na jej miejscu postawiono szubienicę. W XVII wieku nastąpiła odbudowa sanktuarium, które zostało przekazane jezuitom. Sanktuarium Maryjne w Świętej Lipce było popularne w szerokim kręgu – nie tylko na terenie Mazur, ale też poza ich granicami. Według przekazów dotarł do niego królewicz Jan Kazimierz. Święta lipka mapa to ważny punkt historii Polski. Wielka popularność Świętej Lipki sprawiła, że postanowiono zbudować bazylikę. Jej dużym walorem są organy na 40 głosów i ruchome figurki. Długa historia sanktuarium znajduje swoje odzwierciedlenie w bogatym skarbcu. Atrakcją miejscowości są liczne koncerty.

Murowany zamek w Kętrzynie rozpoczęto stawiać w XIV wieku. Budowa zbiegła się w czasie z otrzymaniem przez miasto przywileju miejskiego od komtura Bałgi Henniga Schindenkopfa w 1357 roku. Budowla stała się siedzibą prokuratora krzyżackiego. Od XV wieku zamek został otoczony murem obronnym o szerokości 2 metrów. W XVI i XVII wieku nastąpiła przebudowa zamku. Wiek XVIII przyniósł rozbiórkę otaczających go fortyfikacji a także wielki pożar, który doprowadził do zniszczenia części budowli. W XX wieku zamek pełnił funkcję mieszkalną a podczas II wojny światowej siedziby biura niemieckiej piechoty. W styczniu 1945 roku kiedy do miasta wkroczyły radzieckie wojska można się było przekonać, co to jest spalony budynek. W latach 60-tych miała miejsce na tym terenie renowacja zabytków i zamek odbudowano, przywracając mu jego gotycki charakter. Przy renowacji pomocą służyły rysunki dokumentacji przygotowanej przez Conrada Steinbrechta. Obecnie jest w nim siedziba biblioteki oraz muzeum gdzie możemy się przekonać jak wyglądały niegdyś zamki krzyżackie.

Giżycko Twierdza Boyen usytuowana jest na wąskim przesmyku między dwoma jeziorami mazurskimi – Niegocin oraz Kisajno. Została wykonana w XIX wieku na polecenie króla Fryderyka Wilhelma IV. Przygotowano ją dla załogi, która liczyła 3000 żołnierzy. Była pomyślana jako główne ogniwo w łańcuchu umocnień, które zamykały dostęp do państwa pruskiego od strony wschodniej. Do twierdzy można dotrzeć jadąc od strony Giżycka i Kętrzyna (prowadzą do niej 2 drogi). Wejście prowadzi przez 4 bramy wjazdowe: Giżycką, Kętrzyńska, Prochową i Wodną. Początki Twierdzy Boyen sięgają 1. połowy XIX wieku. Autorem projektu był Johann Leopold Ludwig Brese. Prace budowlane ruszyły w 1843 roku i trwały do 1846 roku. Twierdza Boyen w Giżycku była wykorzystywana w XX wieku. Tu mieścił się szpital polowy, w niej znajdował się niemiecki wywiad. Tutaj też działało laboratorium, które badało żywność dla mieszkańców „Wilczego Szańca”. Od 1993 r. mieści się tu siedziba Towarzystwa Miłośników Twierdzy Boyen. Zwiedzanie Twierdzy Boyen jest możliwe za opłatą.

Galindia to jedna z krain leżących w południowej części dawnych Prus (Mazury). Nazwa oznacza tyle, co „kraj położony na końcu świata” jako że za jej granicami nie zamieszkiwało żadne pruskie plemię. Obecnie są to Warmia i Mazury. Dzisiaj u ujścia rzeki Krutyni do Jeziora Bełdany rekonstruuje się osadę plemienia Galindów, gdzie odtwarza się ich codzienne życie i świętowanie z okresu między V w p.n.e. a XII w. Centralna rzeka regionu to Krutynia, a cała kraina leżała niegdyś na szlaku bursztynowym. Wszak Warmia i Mazury zawsze były ważnym węzłem komunikacyjnym. Na półwyspie jeziora Bełdany mieści się Ośrodek Wypoczynkowy, który nawiązuje do dawnej krainy. Zarówno jego wystrój jak i zagospodarowanie terenu odnoszą się do dawnego plemienia Galindów, które zamieszkiwało Mazury. Można w nim zobaczyć zarówno pieczary jak i termy, czy lochy demonów, rytualny krąg kamienny oraz labirynt Galindów. Warto też oglądnąć inscenizację obrzędów i zajęć Galindów. Wszystko jest utrzymane w stylizacji pruskiej. Właściciele mają turystom do zaoferowania interesujące kwatery. Domki drewniane podkreślają letniskowy charakter miejsca.

Park dzikich zwierząt posiada Kadzidłowo, które znajduje się w Puszczy Piskiej. Park usytuowany jest pomiędzy miejscowościami Ruciane – Nida i Mikołajki. Jego powierzchnia obejmuje obszar 100 ha. Park jest miejscem, w którym zwierzęta mają warunki życia zbliżone do naturalnych. Jest on terenem, na którym zachodzi ochrona zwierząt i reintrodukcja gatunków zagrożonych wyginięciem, by wymienić chociażby kuraki leśne, czy rysia nizinnego, wobec którego stosuje się program „born to be free”. Ciekawostką parku dzikich zwierząt w Kadzidłowie jest obecność w nim gatunków zamieszkujących Syberię oraz Daleki Wschód. Wszystko to za sprawą opiekuna parku Benedykta Dybowskiego, który jest Sybirakiem. Osoby odwiedzające Park Kadzidłowo mogą go poznać tylko w towarzystwie przyrodnika. Przybliża on zwiedzającym kwestie związane z ochroną dzikich zwierząt zagrożonych wyginięciem: rysia, puchacza, wilka, cietrzewia, głuszca, jarząbka. Podczas 1,5 godziny zwiedzania informuje na czym polega ochrona środowiska.

Kanał mazurski biegnie przez terytorium Polski i Federacji Rosyjskiej. Stanowi nieukończoną drogę wodną, która łączy Wielkie Jeziora Mazurskie z Bałtykiem poprzez Pregołę i Łynę. Żegluga śródlądowa mogłaby wiele na nim zyskać. Projekt kanału na /strong>Mazurach, który ma 50 km długości i spad ok. 111 metrów został opracowany na początku XIX wieku, ale nie wszedł do realizacji. W 1874 roku zrobiono następny, który został zatwierdzony przez Krajowy Parlament Prus Wschodnich, ale też nie doszło do jego realizacji ze względu na prawo własności gruntu. Kanał mazurski rozpoczęto budować w 1911 roku, ale przerwała to I wojna. Po jej zakończeniu kontynuowano prace, ale zostały zaprzestane w związku z faktem, że pojawił się kryzys gospodarczy 1929. Kontynuacja nastąpiła w 1934 roku, ale tylko do roku 1939. W roku 1944 wysadzono wszystkie mosty na kanale, by powstrzymać ofensywę radziecką. Kanał mazurski jest wykończony w 90%. Nie jest udostępniony dla żeglugi morskiej. Kryzys gospodarczy 2008 dał tu znać o sobie.

Kanał Elbląski jest żeglowną drogą wodną na terenie województwa warmińsko – mazurskiego. W roku 2007 znalazł się na mapie 7 cudów polski (plebiscyt Rzeczypospolitej). W 2011 roku zaliczono go do kategorii pomniki historii. Kanał Elbląski ma długość 84,20 km i jest najdłuższym kanałem żeglownym w Polsce. Mówi się o nim często, że jest to kanał ostródzko elbląski. Kanał łączy jezioro Druzno z Drwęcą oraz z jeziorem Jeziorak. Na Kanale od Ostródy do Elbląga umieszczono 5 pochylni (Buczyniec, Kąty, Oleśnica, Jelenie, Całuny) oraz 4 śluzy (Miłomłyn, Zielona, Ostróda, Mała Ruś). Różnica poziomów między jeziorami, które utworzyły Kanał wynosi 100 m. Na obrzeżach kanału zlokalizowane są liczne domki drewniane stanowiące idealną bazę noclegową dla turystów na terenie Mazur. Powstanie Kanału Elbląskiego ma związek z rozwojem przemysłu w XIX w. na tym terenie. Dużą popularnością cieszyła się sosna taborska, która służyła do wyrobu masztów. Kanał miał zasilić transporty wodne między Prusami a Morzem Bałtyckim. Kanał Elbląski ma wielkie walory przyrodnicze i kulturowe. Prawna ochrona środowiska istnieje tutaj w formie Obszaru Chronionego Krajobrazu Kanału Elbląskiego. Do grudnia 2014 roku zaplanowana została rewitalizacja Kanału.

Krutynia jest rzeką, która płynie na terenie dwu gmin: Mikołajki oraz Ruciane-Nida. Rzeka ta jest w wielu miejscach zabagniona oraz zatorfiona i otoczona jest wzniesieniami morenowymi. Możemy tutaj poznać doskonale jak wyglądają bagna w Polsce. Przez rzekę przebiega szlak kajakowy. Biegnie on na terenie Puszczy Piskiej, a następnie – od Jeziora Mokrego- także przez Mazurski Park Krajobrazowy. Długość szlaku na rzece Krutynia wynosi 102 km, przy czym 60 km to woda stojąca. Najczęściej turyści rozpoczynają spływ w Sorkwitach, a kończą w Ruciane – Nida. Spływ kajakowy Krutynią należy do najpiękniejszych szlaków nizinnych w Europie. Dzięki temu, że aż 60 km z całego szlaku Krutynia to wody stojące, można popływać wpław w trakcie wiosłowania. Na trasie spływu warto zobaczyć liczne atrakcje przyrodnicze, by wymienić tylko orlika krzykliwego, czy orła białego. Szlak wodny na rzece Krutynia to także niezapomniane wrażenia dla miłośników roślinności oraz zwierząt żyjących w zaroślach (wystarczy wspomnieć chociażby o wydrze, bobrze, czy majestatycznym rysiu). Spływ kajakowy to znakomity pomysł na letni wypoczynek. Nad brzegami Krutyni zlokalizowano liczne domki drewniane które stanowią idealna bazę noclegową dla turystów na Mazurach.

Pranie leśniczówka jest osadą położoną na terenie województwa warmińsko - mazurskiego w gminie Ruciane Nida na obszarze Puszczy Piskiej i nad Jeziorem Nidzkim. Wiodą do niej szlaki z Rucianego oraz z Krutyni. Nazwa pochodzi od łąki, która otacza leśniczówkę. W języku Mazurów określenie, że łąka „prała” oznacza, że była pełna mgły. Warto przyjechać tam w południe kiedy opadły mgły albo skorzystać z tego, że Mazury często mają tanie noclegi. W Praniach bowiem znajduje się - od 1980 r. - Muzeum Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego. Poeta przyjeżdżał tutaj bardzo często w latach 1950-1953 do miejscowej leśniczówki. W miejscu tym powstało wiele jego utworów, m.in. „Kronika olsztyńska” (1950), „Niobe”(1950) „Wit Stwosz”(1951) „Spotkanie z matką” (1950)„W leśniczówce”. Miał nawet plany, by zamieszkać w niej na zawsze, bo ukochał to miejsce na śmierć i życie. Obecnie w Muzeum Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego są liczne imprezy artystyczne godne zobaczenia, m.in. koncerty poezji śpiewanej, czy też wieczorki poetyckie.

Mamerki są osadą leśną położoną w gminie Węgorzewo. Mamerki osada - to osada bez mieszkańców, która zasłynęła głównie z tego, że były tutaj bunkry Hitlera. Są to jedne z najlepiej zachowanych bunkrów niemieckich z czasów II wojny światowej. Mieściła się tutaj Kwatera Główna Niemieckich Wojsk Lądowych (OKH). Największy bunkier to „Gigant”, którego ściany mają 7 m grubości. Turyści mogą zwiedzać świetnie zachowane wnętrza, które zostały pośpiesznie opuszczone przez niemiecki Wermacht w styczniu 1945 roku. Na jego obszarze znajduje się teraz Muzeum II Wojny Światowej. Inne znane bunkry znajdują się w miejscowości Pozezdrze. Jest to miejscowość w połowie drogi między Giżyckiem a Węgorzewem. Jest to gmina Pozezdrze. Mieściła się tutaj polowa kwatera Heinricha Himmlera , który był jednym z największych ludobójców na Mazurach. Miejsce to miało wiele zalet, przede wszystkim bliskość linii kolejowej umożliwiającej dowóz materiałów budowlanych i zapewniającej komunikację z „Wilczym Szańcem”. Godne obejrzenia są także bunkry w miejscowości Radzieje, położonej w gminie Węgorzewo. Tutaj mieściła się kwatera polowa o kryptonimie „Wendula” szefa kancelarii III Rzeszy – SS- Obergruppenfuhrer Hansa Lammersa, który zasłynął z aktów prawnych godzących zarówno w Żydów jak i Polaków. Bunkry zostały wybudowane w latach 1940 – 1942 i dzięki nim jest większa atrakcyjność turystyczna regionu Mazur.

Mikołajki są położone w powiecie mrągowskim, nad jeziorami: Tałty, Jezioro Mikołajskie. Historia miasta sięga XV wieku, kiedy na ziemiach tych istniała staropruska osada. Karczmarze z Mikołajek mieli obowiązek transportu krzyżackich szat i żywności do Rynu i z powrotem. Krzyżacy, którzy mieszkali w Mikołajkach mieli wiele przywilejów: posiadali monopol na połów ryb, które następnie eksportowali. To do nich należały też wpływy z myta od każdego, kto korzystał z mostu, który znajdował się na przesmyku pomiędzy jeziorami. W XIX wieku daje się zauważyć ożywienie miasta. Stało się tak w związku z wprowadzeniem stałej żeglugi na Mazurach. Od 1911 roku Mikołajki uzyskały połączenie kolejowe z Mrągowem oraz Orzyszem. Zyskała na tym zarówno gmina Orzysz jak i Mrągowo. Od 1945 roku miasto weszło do granic Polski. Jest miejscowością bardzo atrakcyjną turystycznie, w której można znaleźć tanie noclegi. Od roku 2005 stało się bazą samochodowego Rajdu Polski. Wśród atrakcji turystycznych należy wymienić: rezerwat przyrody Jezioro Łuknajno, Muzeum Reformacji Polskiej oraz neogotycki kościół Matki Boskiej Różańcowej z 1910 roku, a liczne domki drewniane jako baza noclegowa w okolicy zachęcają do odwiedzenia tego miejsca.

Stańczyki mosty to nieczynna infrastruktura kolejowa, która znajduje się w województwie warmińsko – mazurskim , na północny zachód od Suwałk. Stańczyki mają najwyższe mosty w Polsce. Ich konstrukcja jest 5-cio przęsłowa, mają długość 180 m, wysokość do 36,5 m. Budowa mostów rozpoczęła się przed I wojną światową, ale potem zaniechano prac nad nimi ze względu na zmiany w układzie geopolitycznym, w której nie było sensu budować magistrali na Litwę. Zmieniono koncepcję i mosty potraktowano tylko jako lokalną trasę jednotorową długości 35 km od stacji Botkuny do Żytkiejm. Została ona uruchomiona w 1927 roku i jechał tędy pociąg osobowy. W okresie II wojny światowej przez mosty w Stańczykach przejeżdżały pociągi towarowe, które wiozły materiał na budowę Wilczego Szańca w Gierłoży. Linia została rozebrana przez Armię Czerwoną w 1945 roku. Obecnie mosty są własnością prywatną i za wstęp na nie należy uiścić opłatę. W Stańczykach obowiązuje nie tylko opłata klimatyczna…Wiadukty zostały wykorzystane w filmie „Ryś”, wyreżyserowanym przez Stanisława Tyma.

Mrągowo leży na Pojezierzu Mrągowskim (Mazury) i jest miastem o powierzchni 14,81 m kw. Ma ono bardzo ciekawe ukształtowanie terenu – obok wzgórz morenowych występują głębokie rynny jeziorne, wypełnione wodą, czy też obniżenia terenu oraz głębokie wąwozy. Potwierdza to opinię, że ukształtowanie terenu polski jest atrakcyjne turystycznie. Pierwsza osada na terenie Mrągowa była na Półwyspie Ostrów. Miasto zostało założone w XIV wieku i podlegało władzy Krzyżaków. Nazwa jego pochodzi od jednego z obrońców języka polskiego na Warmii i Mazurach – Krzysztofa Celestyna Mrongowiusza i funkcjonuje dopiero od roku 1947. Symbolem Mrągowa jest herb, który przedstawia czarną, lewą, przednią łapę niedźwiedzia na białym lub srebrnym tle. Do najcenniejszych zabytków Mrągowa należą: Ratusz, Strażnica Bośniacka, Apteka „Pod Orłem” , cerkiew prawosławna, Wieża Bismarcka, oraz Stara Chata – jeden z najstarszych budynków, zbudowany z niewypalanych cegieł. Miasto słynie z odbywającego się w nim – od 1983 r. - na przełomie lipca i sierpnia pikniku country Mrągowo (międzynarodowy festiwal muzyki country). Rozbudowa baza noclegowa w samym mieście, a szczególnie liczne domki drewniane w okolicy, zachęcają do spędzenia w tym regionie Mazur szczególnie udanego urlopu.

Rapa jest miejscowością położoną tuż przy granicy z Rosją, w gminie Banie Mazurskie. Tutaj znajduje się piramida w Rapie, czyli grobowiec rodzinny pruskiego rodu baronów von Fahrenheid, zaprojektowany w kształcie egipskiej piramidy. Właściciel majątku – baron Friedrich von Fahrenheid - był wielkim miłośnikiem sztuki i mecenasem artystów. To wyprawa do Paryża sprawiła, że zafascynował się kulturą Egiptu. Piramida, którą zbudował w swojej posiadłości w Polsce pomyślana była jako teren miejsca pochówku całej jego rodziny. Warunki, które panowały w piramidzie miały sprzyjać mumifikacji ciał. W grobowcu zostało pochowanych siedmiu członków jego rodziny, w tym w 1849 roku sam twórca budowli. Ciekawostki starożytnego Egiptu znalazły się tym samym w Polsce i tworzą Mazuryatrakcyjne turystycznie. Niestety XX wiek to czas, kiedy dokonano licznych dewastacji piramidy w Rapie w poszukiwaniu kosztowności. Podczas I wojny światowej przeszukiwali ją rosyjscy żołnierze, potem – w czasie II wojny światowej – żołnierze radzieccy. Dopiero zamurowanie wejścia do grobowca w 2010 roku zabezpieczyło piramidę przed zniszczeniami. Powstały liczne filmy o Rapie i do dzisiaj jest ono miejscem wielu inspiracji.

Reszel jest gminą wiejsko – miejską, położoną na terenie powiatu kętrzyńskiego na Warmii. Początkowo – do XIII wieku – był to gród należący do pruskiego plemienia Bartów- zdobytego następnie przez Krzyżaków. Potem przeszedł ponownie w ręce pruskie. W czasie kolejnych wojen stawał się on własnością: krzyżacką, pruską lub polską. Jego bogata historia znajduje odzwierciedlenie w licznych zabytkach architektury kościelnej, a także świeckiej. Warto wspomnieć o zamku biskupów warmińskich z przełomu XIV i XV wieku, czy kościele farnym pw. św. Piotra i Pawła z XIV wieku. Urokliwym miejscem w Reszelu są gotyckie mosty nad Sajną: Rybacki XIV wiek, Niski oraz trzeci z XIV wieku. Reszel to także ośrodek związany z ruchem pielgrzymkowym. To stąd wyruszają pątnicy do Świętej Lipki, zgodnie z tradycją sięgającą XV wieku. Gmina Reszel ma swoją mroczną historię. W Reszlu miał miejsce w XIX wieku ostatni w Europie przypadek spalenia czarownicy na stosie. Oskarżoną była Barbara Zdunk. W 2004 r. Rada Miejska uchwaliła decyzję o przystąpieniu Reszla do Międzynarodowego Stowarzyszenia Miast Cittaslow – promujących dobry styl życia. Zamek Reszel nieustająco przyciąga rzesze turystów dla których w okolicach zlokalizowana jest baza noclegowa bogata w m.in. w domki drewniane.

Jest jednym z zamków krzyżackich na terenie Mazur zbudowanym w XIII wieku. Zamek w Rynie pomyślany był jako siedziba konwentu i miejsce, z którego można było przeprowadzać ataki w kierunku Litwy. Jego budowę nadzorował początkowo Winrich von Kniprode, a następnie Konrad von Wallenrode. Jego marzeniem było przeznaczenie zamku na siedzibę nowego komturstwa dla swojego brata Fryderyka. Na przełomie XIV i XV wieku urzędował tutaj komtur, następnie wójtowie krzyżaccy. Od 1525 roku stał się zamek siedzibą starostów pruskich. W XVII wieku został spalony przez Tatarów. Od XIX wieku zamek krzyżacki w Rynie stał się więzieniem. Następnie – po II wojnie światowej– pełnił funkcję domu kultury, muzeum i urzędu miasta. Od 1991 roku mieści się w nim prywatny hotel Ryn. Zamek w Rynie zbudowany jest w stylu gotyckim. Tylko jedno skrzydło zamku pamięta epokę średniowiecza. Pozostałe trzy dobudowano w czasach nowożytnych. Hotel w Zamku Ryn stanowi dogodną bazę noclegową, która uzupełniają także okoliczne domki drewniane. Wczasy w Polsce mogą być dzięki niemu bardzo udane.

Dużą atrakcją Mazur zimową porą jest Góra Czterech Wiatrów położona na Półwyspie Czterech Wiatrów nad jeziorem Czos, w niedalekiej odległości od Mrągowa. Góra jest częściowo zalesiona i stanowi znakomity punkt widokowy na okolicę. Jej wysokość wynosi 182,5 m npm. Znajduje się tutaj znany w okolicy stok narciarski. Mrągowo stok narciarski jest znakomicie wyposażony w infrastrukturę. Można tam znaleźć tak miejsca noclegowe, jak i punkty gastronomiczne. Działają też wypożyczalnie sprzętu sportowego. Wyciąg narciarski to dwa wyciągi orczykowe oraz pięć tras zjazdowych o łatwym, średnim i trudnym poziomie zjazdu. Stoki są oświetlone. Góra Czterech Wiatrów to także świetne miejsce na uprawianie snowboardu. Wszystko za sprawą snowparku usytuowanego tuż obok wyciągu. Stok narciarski na Mazurach bardzo dzięki temu zyskuje. Sezon na Górze Czterech Wiatrów jest długi. Rozpoczyna się w grudniu i trwa aż do końca kwietnia. Sprzyja temu nie tylko klimat, ale bezpośrednia bliskość jeziora, dzięki czemu można z łatwością naśnieżać mrągowskie stoki. Ten ośrodek narciarski to prawdziwa atrakcja na turystycznej mapie regionu. W warunkach zimowych nieocenioną bazą noclegową z niesamowitym klimatem są okoliczne liczne domki drewniane.

W okolicach Mrągowa, Sorkwity i Biskupiec biegną liczne szlaki rowerowe. Jedna z atrakcyjniejszych tras biegnie na odcinku: Mrągowo-Polska Wieś – Gizewo – Widryny- Leginy- Mnichowo- Reszel- Robawy- Święta Lipka- Pilec-Lembruk-Mrągowo. Trasa wiedzie przez wiele pięknych jezior i uroczych krajobrazów, a także przez zabytki architektury kościelnej: zamek biskupów w Reszlu oraz Sanktuarium Maryjne w Świętej Lipce. Szlaki rowerowe Mazury są godne polecenia dla miłośników turystyki aktywnej. Z Sorkwit (powiat mrągowski) biegnie szlak rowerowy Gant – Spychowo – Zgon- Krutyń- Gałkowo. Pokonując tę trasę można poznać bliżej rzekę Krutynia oraz Puszczę Piską. Pogoda na Mazurach sprzyja turystyce rowerowej. Biskupiec jest kolejnym miejscem, w którym warto wyruszyć na wędrówki rowerowe. Leży on na pograniczu pojezierzy olsztyńskiego i mrągowskiego. Tutaj trasa biegnie Biskupiec- Rukławki – Najdymowo- Bukowa Góra – Łabuchy- Węgój- Dębowo-Stryjewo Sklep- Bredynki- Biskupiec. Ścieżka prowadzi po urokliwych warmińskich terenach. Gmina Biskupiec to prawdziwy raj dla miłośników rowerów. Kwatery prywatne Mazury zyskują na obecności ścieżek rowerowych w regionie.

Wojnowo jest wsią położoną w województwie warmińsko – mazurskim, na terenie gminy Ruciane – Nida. Wojnowo y ma bardzo bogatą historię. Jest to wieś założona w XIX wieku przez rosyjskich staroobrzędowców. Założyli oni w sumie 11 wsi w powiecie mrągowskim. Dostawali oni zwolnienie od podatków przez pierwsze 6 lat. Osadnicy porozumiewali się z miejscową administracją za pomocą języka polskiego, którego się nauczyli w czasie pobytu w Królestwie Polskim. W 1839 roku w Wojnowie była siedziba proboszcza prawosławnego. Od 1862 r. stało się samodzielną gminą wiejską. Od 1900 roku we wsi oprócz starowierców zamieszkiwali Mazurzy. Podczas II wojny światowej mieścił się tutaj niemiecki obóz pracy przymusowej dla jeńców wojennych. Wojnowo stały się miejscem katorżniczej pracy. Wojnowo posiada wiele zabytków: drewnianą cerkiew z lat 1921-1923, monaster staroobrzędowy , neogotycką molennę wybudowaną w latach 1923-1927, a także liczne chałupy drewniane z końca XIX wieku i początku XX wieku. Wojnowo klasztor stanowi dużą atrakcję regionu. Noclegi w okolicy mają ciekawą ofertę i warto zamieszkać choć na trochę z dala od cywilizacji. Na miłośników drobnych gospodarstw czeka bogato rozwinięta agroturystyka, domki drewniane, a na kuracjuszy sanatorium.